Krijtlandpad
MINKE WINK
Het Krijtlandpad is een van de mooiste wandelroutes van Zuid-Limburg. Tijdens deze meerdaagse wandeltocht ontdek je het glooiende heuvellandschap waar de regio zo bekend om staat. Je wandelt over rustige landweggetjes, door groene weilanden en bossen en langs karakteristieke Limburgse dorpjes. Onderweg word je getrakteerd op weidse uitzichten over de heuvels en passeer je historische plekken, vakwerkhuizen en wijngaarden. Dankzij het afwisselende landschap voelt het soms alsof je even helemaal weg bent uit Nederland.
De route voert door het zuidelijkste deel van Limburg, met Maastricht als begin- en eindpunt. Onderweg kom je onder andere door Eijsden, Noorbeek, Epen, Vaals, Vijlen, Gulpen en Valkenburg. Ook wandel je langs bijzondere plekken zoals de Volmolen bij Epen, het Vijlenerbos en het Drielandenpunt. Het Krijtlandpad laat je niet alleen de natuur van Zuid-Limburg ontdekken, maar ook de gezellige dorpen en het bourgondische karakter van de streek.
Ik wandel het Krijtlandpad in vier dagen. Onderweg geniet ik van de natuur, maak ik stops voor koffie en vlaai, en ontdek ik hoe veelzijdig deze regio is. In deze blog deel ik mijn ervaringen, de mooiste plekken onderweg, mijn overnachtingsplekken en natuurlijk mijn favoriete koffiestops.
Dag 1: Maastricht – Noorbeek (25km)
Na een overnachting in Sittard pak ik ’s ochtends vroeg de trein naar Maastricht en vanaf het station begint mijn eerste etappe op het Krijtlandpad.
Een fijn verschil met de Dutch Mountain Trail valt meteen op: het Krijtlandpad is heel goed aangegeven. De markeringen zijn duidelijk en daardoor hoef ik niet voortdurend op mijn telefoon te kijken om te controleren of ik nog goed loop. Dat wandelt toch een stuk relaxter.
Vanaf het station wandel ik richting de Maas. De eerste kilometers blijf ik de rivier volgen. Maastricht laat ik langzaam achter me en de drukte van de stad maakt plaats voor groen. De route voert verder richting het zuiden en al snel wandel ik door een mooi natuurgebied langs de Maas.
Na een aantal kilometers bereik ik Eijsden. Een perfecte plek voor een eerste pauze. Tijd voor koffie en natuurlijk een stuk Limburgse vlaai. Met de nodige energie en een flinke dosis suiker wandel ik daarna weer verder.
Vanaf Eijsden verandert het landschap langzaam. Ik laat de Maas achter me en wandel verder richting Mheer. De route voert over rustige wegen en paden door het heuvelachtige platteland van Zuid-Limburg. De glooiende heuvels, groene weilanden en akkers worden afgewisseld met fruitbomen. Ik wandel langs perenbomen, een kersengaard en hier en daar duikt er ineens een verdwaalde zonnebloem op tussen de velden. Wat is het hier toch mooi.
Het voelt alsof ik steeds verder de Limburgse heuvels in wandel. De kilometers tikken ondertussen rustig weg en uiteindelijk bereik ik Mheer. Tijd voor een uitgebreide lunch.
Na de lunch wandel ik de laatste kilometers naar mijn eindbestemming Noorbeek. De route gaat steeds verder door het glooiende landschap en onderweg word ik regelmatig beloond met prachtige uitzichten over de heuvels. Ook wandel ik langs een wijngaard, waar ik blauwe én witte druiven spot.
De Maas, Limburgse vlaai, glooiende heuvels, fruitbomen, zonnebloemen, druiven en vooral heel veel mooie uitzichten. Mijn dag kan niet meer stuk.
Je kunt deze etappe ook in tweeën knippen met een overnachting in de buurt van Eijsden of Mariadorp. De volgende dag loop je dan naar Noorbeek of Slenaken. In totaal kom je dan op 5 etappes
Dag 2: Noorbeek – Vijlen (33km)
Na een uitgebreid ontbijt ga ik vol goede moed en calorieën op pad. Vanaf Noorbeek wandel ik opnieuw door het heuvelachtige landschap van Zuid-Limburg. De route voert langs weilanden met nieuwsgierige schaapjes, een wijngaard en opnieuw heel veel mooie vergezichten. Het landschap blijft me verbazen. Iedere bocht lijkt weer een nieuw uitzicht op te leveren.
Ik kom langs een appelgaarden en wandel over rustige wegen dwars door het Limburgse platteland. Het ene moment loop ik tussen de weilanden, het volgende moment duik ik een bos in. De afwisseling tussen open landschap en bos maakt de route ontzettend mooi.
In Epen passeer ik de Volmolen, een oude watermolen aan de Geul. De molen werd al in de 18e eeuw gebruikt voor het vollen van wol: het bewerken en verdichten van wollen stoffen. Tegenwoordig is het vooral een prachtig stukje historisch Limburg en een leuke plek om even stil te staan.
Daarna gaat de route verder richting het Vijlenerbos. En daar merk ik pas echt dat dit een pittige etappe is. Het pad gaat omhoog, vervolgens weer omlaag en daarna natuurlijk weer omhoog. Mijn benen beginnen het ondertussen wel te voelen. Gelukkig passeer ik de enige berghut van Nederland. De perfecte plek voor een uitgebreide koffie pauze.
Vanaf hier wandel ik verder door het Vijlenerbos richting het Drielandenpunt. Het is er een stuk drukker dan op de rustige paden waar ik vandaan kom. Wandelaars, fietsers en toeristen krioelen hier door elkaar. Na de rust van het Limburgse platteland is het even schakelen. Ik wandel snel weer verder.
Via Vaals gaat de route richting Holset. Hier is het tijd voor een welverdiend wijntje op een dakterras. Misschien niet de meest verstandige voorbereiding op de laatste kilometers, maar na zo’n lange wandeldag voelt het vooral als een heel goed idee. Een beetje verdoving kan geen kwaad.
De laatste kilometers richting Vijlen voelen daardoor misschien nét iets minder zwaar. Uiteindelijk kom ik moe, maar vooral heel voldaan aan bij mijn eindbestemming. Wat was het weer een prachtige wandeldag!
Dit is een lange en pittige etappe die je kunt inkorten door in Vaals te overnachten in plaats van in Vijlen. Dat scheelt ongeveer 6,5 kilometer.
Dag 3: Vijlen – Valkenburg (21km)
Na het ontbijt ga ik weer op pad. Mijn schenen en kuiten branden een beetje, maar het prachtige wandelweer maakt een hoop goed. Ik heb er zin in!
Vanuit Vijlen loop ik via Melleschet terug het Limburgse platteland in. Hier passeer ik twee prachtige vakwerkhuisjes. Vanaf hier gaat de route weer verder over rustige wegen en paden door het glooiende landschap.
Via Nijswiller en Wahlwiller wandel ik richting Wittem. Wittem staat bekend als kloosterdorp en wordt gedomineerd door het indrukwekkende Klooster Wittem, een eeuwenoud pelgrimsoord. Een mooie plek om even een pauze in te lassen. Tijd voor koffie voordat ik weer verder ga.
Na Wittem wacht opnieuw een klim: de Gulpenerberg. En hoewel mijn benen de afgelopen dagen al flink wat heuvels hebben gezien, is het uitzicht bovenop de berg de inspanning meer dan waard. Vanaf hier kijk ik prachtig uit over Gulpen en het omliggende Limburgse heuvelland.
Daarna volgt de afdaling naar Gulpen. Het dorp ligt midden in het Gulpdal en is een van de bekendste plaatsen in het Zuid-Limburgse heuvellandschap. Na een paar dagen wandelen door kleine dorpjes en het buitengebied voelt Gulpen alweer behoorlijk levendig.
Maar het mooiste stuk van vandaag komt wat mij betreft daarna: de route van Gulpen richting Valkenburg. Ik wandel over open plattelandswegen dwars door het heuvellandschap. Geen drukke wegen, nauwelijks bebouwing en vooral heel veel ruimte om me heen. De heuvels rollen voor me uit en doordat het landschap zo open is, kan ik ontzettend ver kijken. Het voelt bijna alsof de bewoonde wereld verdwenen is. De laatste kilometers veranderen dat beeld langzaam. Valkenburg komt steeds dichterbij en uiteindelijk wandel ik de toeristische drukte van het stadje binnen. Dat is na uren wandelen door de rust van het Limburgse platteland wel even schakelen.
Maar Valkenburg is absoluut geen vervelende plek om aan te komen. Het historische centrum, de Geul die door het stadje stroomt, de oude kasteelruïne en de gezellige terrassen maken het een sfeervolle afsluiting van de dag. Valkenburg is toeristisch, maar tegelijkertijd heeft het iets bijzonders door de combinatie van het oude centrum en het heuvelachtige landschap eromheen. Het voelt als de perfecte plek voor de laatste overnachting.
Dag 4: Valkenburg – Maastricht (13km)
Ik begin de ochtend rustig met een uitgebreid ontbijt in het hotel. Omdat het een korte etappe naar Maastricht is, heb ik geen haast. Ik maak nog een klein rondje door Valkenburg voordat ik aan de laatste kilometers begin.
Al snel laat ik de bebouwing achter me en wandel ik het groen in. Na de open heuvels en vergezichten van de afgelopen dagen is het weer even een andere omgeving. Onderweg kom ik langs de Curfsgroeve bij Berg en Terblijt, een voormalige mergelgroeve van bijna 40 hectare. Vanaf het uitzichtpunt kan ik de groeve bewonderen. De metershoge, witte kalksteenwanden maken dit een indrukwekkende plek. Waar vroeger mergel werd gewonnen, heeft de natuur inmiddels haar eigen weg gevonden.
Daarna vervolg ik mijn weg over rustige paden en door het groene heuvelland, langzaam in de richting van Maastricht. De laatste kilometers brengen me steeds dichter bij de stad. Het landschap wordt geleidelijk stedelijker en uiteindelijk bereik ik het station. Daar eindigt mijn tocht over het Krijtlandpad. Geen spectaculaire finale, maar na vier dagen wandelen door het Zuid-Limburgse landschap voelt het toch goed om de route te voltooien.
Omdat ik nog helemaal terug moet reizen naar het hoge noorden, ben ik blij met deze korte laatste etappe. Zo hoef ik niet te haasten en houd ik voldoende tijd over voor de terugreis naar Friesland. Het Krijtlandpad zit erop: vier dagen wandelen, heel wat heuvels beklommen en onderweg volop genoten van de natuur, de dorpjes en natuurlijk de Limburgse vlaai.
Als je in Gulpen slaapt dan wordt de etappe van Gulpen naar Maastricht ongeveer 23 kilometer. Omdat ik nog terug moet reizen naar het hoge noorden, kies ik voor een laatste korte etappe.
