Rondje Vlieland
MINKE WINK
Vlieland heeft iets bijzonders. Misschien komt het door de rust, de uitgestrekte stranden, de eindeloze duinen of simpelweg doordat er geen auto’s rijden. Wat de reden ook is: iedere keer als ik op Vlieland ben, krijg ik direct een vakantiegevoel in mijn lijf en rust in mijn bol.
Dit keer heb ik een ambitieus plan. Samen met Tineke ga ik een volledig Rondje Vlieland wandelen. Een tocht van ongeveer 40 kilometer langs stranden, zandvlaktes, natuurgebieden en het bijzondere Drenkelingenhuisje.
Vroeg uit de veren
De wekker gaat heel erg vroeg. Terwijl het dorp langzaam ontwaakt, trekken wij onze wandelschoenen aan. Vanuit onze accommodatie in de Dorpsstraat starten we aan ons avontuur. Het is nog rustig op straat en de eerste zonnestralen kleuren de gevels van Oost-Vlieland goudgeel. We lopen richting de veerhaven, precies op tijd om de veerpont te zien vertrekken. Een mooi begin van de dag. Vanaf de terminal volgen we het water richting de jachthaven. De zee ligt er rustig bij en overal hangt die typische Waddensfeer. Bij het Havenstrand stappen we het zand op en dan begint het echte werk.
Kilometers maken over het strand
Voor ons ligt een eindeloze strook zand. Het eerste deel van de wandeling voert volledig over het strand. We passeren de punt van het eiland en lopen langs Strandpaviljoen Oost, het Badhuys en Hotel Seeduyn.
Het eerste stuk strand is het drukste gedeelte van de strandroute. Ondanks het vroege tijdstip zijn er toch al wat mensen op pad. We komen andere ochtendwandelaars tegen die genieten van de frisse zeelucht en de opkomende zon.
Hoe verder we lopen, hoe rustiger het wordt. Zodra we het Badhuys achter ons laten, verdwijnen de meeste wandelaars langzaam uit beeld. Op het strand tussen het Badhuys en het Pad van Zes komen we nauwelijks nog mensen tegen. Alleen een paar vissers staan met hun hengels in zee. Verder hebben we het strand volledig voor onszelf.
Dit stuk behoort zonder twijfel tot de mooiste strandwandelingen die we ooit in Nederland hebben gemaakt. Rechts de Noordzee, links de duinen en voor ons niets anders dan een eindeloze horizon. Het geluid van de golven en de meeuwen vormt de soundtrack van de ochtend. Met iedere kilometer voelt het alsof we verder weg wandelen van de bewoonde wereld en dieper het ongerepte Vlieland in trekken.
Zittend tegen een strandpaal bij de strandopgang van Pad van Zes houden we pauze. Inmiddels hebben we al zo’n 16 kilometer in de benen, maar verrassend genoeg voelen we ons nog topfit. Hier wachten we op Sandra, die een stuk met ons meeloopt. Na een korte stop hangen we onze rugzakken weer om en gaan we verder.
De Sahara van het Noorden
Niet veel later passeren we de laatste strandopgang bij het Reddingbootpad. Vanaf hier verandert het landschap. De hoge duinen verdwijnen en we betreden de beroemde Vliehors. De Vliehors wordt niet voor niets ook wel de ‘Sahara van het Noorden’ genoemd. Dit enorme zandgebied beslaat een groot deel van de westkant van Vlieland en bestaat uit een indrukwekkende zandvlakte met nauwelijks begroeiing. Door de wind verandert het landschap voortdurend. Geen wandeling hier is ooit precies hetzelfde.
Al snel passeren we het waarschuwingsbord van het militaire oefenterrein. Dat is meteen een belangrijk punt voor wie deze wandeling wil maken: vanwege militaire oefeningen is het gebied alleen in de weekenden toegankelijk. Doordeweeks kun je dus niet naar het Drenkelingenhuisje wandelen.
De kilometers die volgen zijn eerlijk gezegd wat minder inspirerend. Het landschap oogt verlaten en monotoon. We lopen door een soort niemandsland waar het zand eindeloos lijkt door te gaan. Bijzonder is het zeker, maar echt heel mooi vinden we dit gedeelte niet. Maar gelukkig wacht er iets heel speciaals aan het einde.
Het Drenkelingenhuisje
Dan verschijnt het ineens aan de horizon. Het Drenkelingenhuisje. En meteen verandert alles. Wat is het hier ongelooflijk mooi. Het voelt bijna alsof we op de zoutvlaktes van Bolivia zijn beland. Midden in een uitgestrekte zandvlakte staat een klein wit huisje met kleurrijke vlaggen en juttersspullen. Daaromheen: helemaal niets. Alleen zand. In de verte zien we zelfs de vuurtoren van Texel. En er is niemand.
Het Drenkelingenhuisje werd vroeger gebruikt als schuilplaats voor schipbreukelingen die hier aanspoelden. Tegenwoordig is het een van de meest iconische plekken van Vlieland. Het is zelfs een officiële trouwlocatie.
Rondom het Drenkelingenhuisje hangen vlaggen te wapperen in de wind en liggen boeien, stukken wrakhout en allerlei strandvondsten die door de jaren heen op de kust zijn aangespoeld. Het geeft de plek een bijna mysterieuze uitstraling. Binnen is een klein juttersmuseum ingericht met bijzondere vondsten die op de stranden van Vlieland zijn verzameld. In de zomermaanden wordt rondom het huisje zelfs een beschutte jutschutting gebouwd van aangespoeld hout, zodat bezoekers hier even uit de wind kunnen zitten.
We nemen de tijd om van deze bijzondere plek te genieten. In de schaduw op een van de houten bankjes eten we wat en laten we het uitzicht op ons inwerken.
Terug door de zandvlakte
Na onze lange pauze begint de terugweg. Die verloopt het eerste stuk via exact dezelfde route. Onderweg worden we ingehaald door twee enorme gele trucks vol zwaaiende mensen. Het blijkt de Vliehors Express te zijn, een populaire excursie waarbij bezoekers met speciale voertuigen over de Vliehors naar het Drenkelingenhuisje worden gebracht.
Het is een bijzondere manier om deze afgelegen plek te bezoeken en een aanrader voor wie niet tientallen kilometers wil wandelen. Tegelijkertijd zijn we ook blij dat we nét op tijd waren en het huisje nog helemaal voor onszelf hadden.
Kroon’s Polders
Eenmaal terug bij de laatste strandopgang nemen we afscheid van Sandra. Zij wandelt terug naar haar fiets en rijdt weer richting het dorp. Wij slaan af en pakken het Reddingbootpad richting de Kroon’s Polders. Daarmee zit het lange strandgedeelte van deze wandeling erop. Na urenlang zand, zee en een eindeloze horizon verandert het landschap opnieuw. Langzaam maken de uitgestrekte stranden plaats voor duinen, graslanden en kleine waterplassen. Ook de Waddenzee komt weer in beeld. Het blijft bijzonder hoe snel het decor op Vlieland kan veranderen.
De Kroon’s Polders zijn een relatief jong natuurgebied dat in de vorige eeuw werd aangelegd om zandverstuivingen tegen te gaan. Tegenwoordig is het een paradijs voor vogels, natuurliefhebbers en wandelaars. De combinatie van duinen, plassen, graslanden en weidse uitzichten maakt het gebied ontzettend afwisselend. Overal horen we vogels en telkens worden we getrakteerd op nieuwe uitzichten. Na de ruige en kale Vliehors voelt dit deel van de route bijna verrassend groen.
Tijd voor een Fortuna
De zon staat inmiddels hoog aan de hemel. Waar we op het strand nog profiteerden van een verkoelend briesje, lopen we nu grotendeels onbeschut tussen de duinen en lage struiken. De warmte komt genadeloos binnen en langzaam beginnen de kilometers zich te laten voelen.
Oververhit en licht uitgeput ploffen we uiteindelijk neer op het terras van het Posthuys. Het is tijd voor een welverdiend verfrissend biertje. We kiezen natuurlijk voor een Fortuna, hét speciaalbier van Vlieland. Inmiddels hebben we ruim 32 kilometer afgelegd en eerlijk gezegd zien we een beetje op tegen de laatste kilometers. Maar het biertje doet wonderen en geeft ons verrassend genoeg weer nieuwe energie.
De laatste loodjes
Vanaf het Posthuys volgen we de Postweg terug richting Oost-Vlieland. Ondanks de vermoeidheid genieten we nog steeds volop. Rechts ligt de Waddenzee en links zien we bossen en duinen. Wat is Vlieland toch een prachtig eiland.
De lijnbus passeert ons nog een keer heen en weer. Heel even zijn we jaloers op de passagiers die comfortabel zitten terwijl wij nog steeds stevig doorstappen. Maar opgeven is geen optie. De laatste kilometers voelen zwaar, maar dan verschijnt eindelijk het bord van Oost-Vlieland. Nog een paar stappen en we zijn weer terug in het dorp.
Veertig kilometer later kijken we terug op een pittige maar ongelooflijk mooie wandeling. Een tocht die ons langs vrijwel alle gezichten van Vlieland heeft gevoerd: strand, duinen, natuurgebieden, zandvlaktes en unieke plekken. Eentje die we niet snel zullen vergeten.
Praktische tips voor Rondje Vlieland
Voordat je zelf op pad gaat voor dit prachtige Rondje Vlieland, is het goed om een paar praktische dingen mee te nemen in je voorbereiding. Deze wandeling is echt een beleving, maar ook een serieuze afstand waarbij je grotendeels op jezelf bent aangewezen.
Houd rekening met het militaire oefenterrein
Een groot deel van de Vliehors is in gebruik als militair oefenterrein waardoor het niet altijd vrij toegankelijk is. In de praktijk betekent dit dat je het Drenkelingenhuisje alleen te voet kunt bereiken in het weekend, wanneer er geen oefeningen plaatsvinden. Doordeweeks is dit deel van de route vaak afgesloten. Controleer altijd vooraf de actuele situatie, zodat je niet voor een gesloten gebied komt te staan na al die kilometers wandelen.
Kies een dag met goed weer
Je loopt urenlang over open strand en uitgestrekte zandvlaktes, waar je volledig bent overgeleverd aan de elementen. Er is weinig beschutting en de wind heeft hier vrij spel. Op een rustige zomerdag is dat heerlijk, maar bij harde tegenwind kan deze wandeling ineens een stuk zwaarder worden dan je vooraf denkt.
Ook regen of lage temperaturen maken het langdurig lopen op het strand een stuk minder comfortabel. Check dus even de weersverwachting voordat je vertrekt, want op Vlieland maakt het weer het verschil tussen een droomwandeling en een pittige beproeving.
Neem voldoende eten en drinken mee
Onderweg zijn er vrijwel geen voorzieningen en je loopt lange stukken volledig zelfstandig door natuur en over het strand. Zorg dus dat je voldoende water en eten bij je hebt voor zeker de eerste 30+ kilometer van de route. Let er ook op dat Strandpaviljoen Oost en het Badhuys weliswaar op de route liggen, maar vaak pas later in de ochtend openen en bovendien vrij vroeg in de wandeling al voorbij komen. Het zijn daardoor in de praktijk geen betrouwbare stops voor ontbijt of een eerste pauze.
Wil je onderweg echt even goed zitten voor eten of drinken, dan kun je bij het Pad van Zes het strand verlaten richting het Posthuys. Het kost dus extra tijd en kilometers, maar het is wél de enige echte horecastop halverwege de lange strandsectie.
Vul onderweg je water bij
Een van de eerste en enige plekken waar je onderweg water kunt bijvullen is bij het Reddingbootpad. Dit watertappunt ligt aan het einde van het strandgedeelte, net voordat je de Kroon’s Polders in loopt. Het is vooral handig voor het laatste deel van de wandeling.
Ook bij het Posthuys kun je vaak terecht om je water aan te vullen. Houd er wel rekening mee dat je hier afhankelijk bent van de openingstijden.
Zeker op warme dagen is het verstandig om voldoende water mee te nemen, zodat je niet afhankelijk bent van deze twee momenten op de route.
Smeer je goed in
Je bent hier de hele dag buiten, grotendeels zonder enige schaduw. Zelfs als het niet extreem warm voelt door de wind, kan de zon op Vlieland verrassend fel zijn. Zeker op het strand en de Vliehors word je continu blootgesteld aan zon, wind en reflectie van het zand en water. Smeer je dus ruim van tevoren in en neem bij voorkeur ook zonnebrand mee in je rugzak om later op de dag nog een keer bij te smeren.
Maak de route korter
Vind je 40 kilometer wat te veel? Dan is het Rondje Vlieland heel goed op te splitsen in losse etappes. Een logische inkorting is bijvoorbeeld om alleen het stuk van het dorp naar het Posthuys te lopen. Je krijgt dan al een prachtige mix van strand, duinen en bos, maar zonder de lange kilometers over de Vliehors. Vanaf het Posthuys kun je vervolgens via de Postweg terugwandelen naar het dorp of de lijnbus pakken.
Een andere optie is om met de bus of fiets naar het Posthuys te gaan en vanaf daar de strandroute te lopen richting het Drenkelingenhuisje (alleen in het weekend mogelijk) en daarna terug via de Kroon’s Polders. Zo sla je het eerste lange strandgedeelte over, maar pak je wel de mooie hoogtepunten van de wandeling mee.
Doe mee aan het officiële Rondje Vlieland
Wil je liever samen wandelen en onderdeel zijn van een georganiseerde tocht? Bijna elk jaar wordt het officiële Rondje Vlieland georganiseerd. Tijdens dit evenement trekken honderden wandelaars tegelijk het eiland over en worden er verschillende afstanden aangeboden, waaronder de volledige 40 kilometer.
Het grote voordeel van deze georganiseerde tocht is dat je nergens over hoeft na te denken: de route is uitgezet, en er zijn onderweg verzorgingsposten waar je terecht kunt voor drinken, eten en een korte pauze. Dat maakt het een stuk laagdrempeliger dan de individuele wandeling, zeker als je de lange afstand toch wat spannend vindt.
