Settelen in Leeuwarden
TINEKE WINK
Online kunnen we nauwlettend in de gaten houden hoe ver de bezorger van ons vandaan is. Bezorgtijd is tussen 10.50 en 12.50. Stipt om 10.50 word er aangebeld. Twee jongens van Leen Bakker staan voor de deur met een olijfgroene bank. Eindelijk kunnen we de grijze doorgezakte IKEA bank verruilen voor dit frisse exemplaar. Als de bank op zijn plek staat kijk ik trots de ruimte rond. Wat wordt het hier gezellig. Ik voel tranen in mijn ogen prikken van geluk. Dit gevoel verbaast me wel een beetje. Pink ik hier echt een traantje voor weg? Ik ben toch iemand die gelukkig wordt van een vrijheid blijheid leven en niet van een nieuwe Leen Bakker bank?
Jarenlang leid ik namelijk een vrij en studentikoos leventje zonder al te veel verantwoordelijkheden. Half jaartje invalwerk en daarna weer mijn koffers pakken om op reis te gaan. Niet gebonden aan een huis, relatie of vaste baan. Kunnen gaan en staan waar ik wil zonder met iemand anders rekening te hoeven houden. Toch weet ik wel altijd dat ik niet eeuwig zo door wil blijven leven. Langzaamaan komt het verlangen om wel iets op te bouwen. Ik pak het in mijn dromen wel meteen groots aan. Een tiny house in de natuur in Portugal lijkt me wel wat. Maar het is te groots om een concrete vorm te geven. Is het überhaupt mogelijk? Hoe lang zou ik daar voor moeten sparen? Wil ik het diep in mijn hart wel? Is het niet eenzaam om daar dan in mijn eentje naartoe te gaan? En wat zou ik dan voor werk doen?
De droom vervaagt en maakt plaats voor andere dromen die ik wel op korte termijn kan realiseren. Zo is een roadtrip naar Zuid-Europa met een eigen camper een droom die uitkomt. Dit kan ik bekostigen door in de zomermaanden op Vlieland te werken. Iets opbouwen kan nog wel even wachten.
In 2023 krijg ik een relatie en langzaamaan ga ik ook een ander leven voor me zien. Niet dat vrijheid blijheid hippieleven dat ik altijd heb geïdealiseerd, maar een huisje-boompje-beestje leven met een snufje avontuur erdoor. Niet meer in mijn eentje in een hutje op de hei, maar samen in een iets luxere versie van dat hutje. En misschien ook wel iets minder afgelegen dan op de hei.
Borrelen bij Fier
Een half jaar lang pendelen Eli en ik heen en weer tussen Sneek en Vlieland. Het is super leuk om hem mijn eilandleven te kunnen laten zien. Andersom is het heel fijn om samen tijd in Sneek door te brengen, een stad waar we beiden veel herinneringen aan hebben en die we goed kennen. Maar we gaan ook wel iets verder dan Sneek en Vlieland. Zo gaan we een weekendje met de camper naar Amsterdam Noord en met het vliegtuig naar Lissabon en Cornwall. In september zegt Eli zijn huur op. Hij hoeft geen traantje te laten als hij dit slecht geïsoleerde, beschimmelde en tochtige appartement achter zich laat. Toch koester ik ook hele mooie herinneringen aan zijn woning. De locatie is wel super, dichtbij het centrum van Sneek en ons favoriete terras ‘bij Fier’ om de hoek. Op zijn balkon op het noordwesten hebben we middag- en avondzon dus we zitten er vaak te borrelen met uitzicht op het water.
Midden-Amerika
Dat Eli de huur opzegt is niet voor niks. Het is het moment om samen een paar maanden naar Midden-Amerika te reizen. Naar het land dat mijn hart heeft gestolen (Mexico) en landen waar we allebei heel benieuwd naar zijn (Guatemala en El Salvador). In Guatemala doen we een 2-daagse vulkaanhike. Heel erg afzien, maar één van de mooiste ervaringen van mijn leven. Wat bijzonder ook om dit met z’n tweeën mee te maken. Samen reizen brengt wel weer uitdagingen met zich mee. De hele tijd overleggen is iets waar ik heel erg aan moet wennen. Waar gaan we eten? Waar gaan we nu heen? Hoe doen we dat met het budget? Op reis moet je altijd blijven communiceren. Niet alleen om al deze keuzes te maken maar ook om misverstanden en conflicten te voorkomen. Heb ik mijn dag niet? Dan kan ik dat beter uiten in plaats van het op te kroppen en boos te worden als er iets onbenulligs gebeurt.
Het is lang niet altijd makkelijk maar uiteindelijk vinden we een fijne modus met elkaar. Zo zoekt Eli voornamelijk de bus- en reisroutes uit en ik pluis alle accommodaties uit. Op de een of andere manier staan we vaak in de supermarkt nog wel enorm te kibbelen. 4 maanden reizen schroeven we uiteindelijk wel terug naar 2 en een halve maand. Het is mooi geweest, Midden-Amerika is toch best klein om zo lang doorheen te reizen. Het is ook wel heel bijzonder dat ik dan in ieder geval thuis ben als Sandra gaat bevallen. En daarnaast komt het financieel ook beter uit. Ik heb onderschat in hoeverre de prijzen zijn gestegen sinds ik voor het laatst in Mexico was.
Samenwonen
Na de reis komen we tot de volgende conclusie: Als we zo lang samen kunnen reizen, kunnen we ook samenwonen! Ik heb geluk dat Eli al zo lang ingeschreven staat bij de woningbouwvereniging, met mijn schamele 2 jaar zouden we niet ver komen. Binnen een paar maanden na thuiskomst kunnen we dan ook een nieuwbouwappartement in Leeuwarden huren.
Het appartement heeft twee slaapkamers en een balkon op het zuiden. We hebben niet de kosten, maar wel de luxe die je van een particuliere woning verwacht. De warmtepomp zorgt dag en nacht voor een gelijkmatige temperatuur in huis, er is vloerverwarming en het is goed geïsoleerd en tochtvrij. Als de warmte eenmaal binnen is, gaat deze niet snel naar buiten. Voor de warme zonovergoten dagen hebben we zonwering. Op de grijze druilerige dagen in de zomer met 18-20 graden buiten (die in de meerderheid lijken te zijn) is het binnen nog steeds 23 graden. We wonen dan niet in de natuur, maar wel heel rustig. Vanaf ons balkon hebben we uitzicht op de parkeerplek, een speeltuin en een volksbuurtje. Als je aan de andere kant van het appartementencomplex woont moet je het doen met een balkonnetje op het noorden en uitzicht op een drukke weg. Dan vind ik dit toch een stuk beter. We hebben dan wel geen tuin maar in de buurt kunnen we gelukkig wel wat groen en water opzoeken.
We wonen vlakbij de Emmakade, waar aan de kade hele mooie huizen zijn te vinden van soms wel meer dan 100 jaar oud. De Groene Ster is een uitgestrekt recreatiegebied aan de rand van Leeuwarden met veel groen en water. Verder geniet ik ook van het stadsleven. We kunnen makkelijk ’s avonds even naar het filmhuis of bioscoop en er zijn genoeg leuke lunch- of koffietentjes in de buurt. Voor nu is het prima genoeg voor ons twee. Uiteindelijk is het wel ons droom om echt een eigen huis te hebben en een vakantiehuisje in het buitenland voor in de wintermaanden. Waar dat moet zijn is nog wel een discussiepuntje, want we zien dat wel net iets anders voor ons. Maar ik weet zeker dat we tegen die tijd wel naar elkaar toe kunnen bewegen zonder onze eigen verlangens op te moeten geven.
Banken zoektocht
Omdat ik nog nooit heb samengewoond, vind ik het best lastig om de inrichting samen te doen. In mijn hoofd heb ik een compleet andere smaak (wat in het echt wel meevalt). Het liefst wil ik een cognackleurige bank, maar Eli heeft wat anders in gedachten. In de Leen Bakker wijst hij me op een olijfgroene bank. Ik kijk er even kort naar, maar omdat ik al mijn hoofd heb dat ik een cognackleurige bank wil heb ik al besloten dat ik deze niet mooi vind. We laten het even los en focussen ons op het kopen van de andere spullen, waaronder kasten en gordijnen. We gaan los bij IKEA, waar we verrassend genoeg wel dezelfde spullen mooi vinden. Zo willen we allebei een lichtgele trolley in plaats van een zwarte of witte en vinden we beide houten kistjes heel erg mooi en praktisch. Het is leuk om te zien dat het voorheen kale appartement steeds gezelliger wordt. Die bank is het enige struikelblok nog. We gaan nog samen naar een meubelzaak met talloze banken, maar komen er niet uit. Dan maar even loslaten, die bank komt ooit wel. Diezelfde dag wil ik nog even langs bij de Leen Bakker voor woonaccessoires. Het hele assortiment is met 20% afgeprijsd. Zo ook de olijfgroene bank. Ineens kijk ik er met andere ogen naar. Hij is toch wel mooi. Komt het door de korting? Of omdat we al bruine gordijnen hebben en ik deze bank nu ineens wel in het plaatje zie passen? Geen idee, maar wat maakt het uit, we vinden de bank beide heel erg mooi en daar gaat het om.
Onze olijfgroene bank wordt precies op de dag van onze housewarming geleverd. Het komt perfect uit, want nu hebben we twee banken voor het bezoek. De doorgezakte bank gaat voorlopig nog niet weg. Ook al neemt de bank vrij veel ruimte in beslag, het creëert wel een leuke zithoek. Uiteindelijk gaan we hem wel vervangen voor bijvoorbeeld een fauteuil.
De housewarming wordt heel gezellig, het is zo leuk om het eindresultaat van onze inspanningen aan vrienden en familie te laten zien. Hiervoor woonde ik afwisselend in een mini appartementje (formaatje postzegel) op Vlieland of bij Daddy. De laatste keer dat ik een housewarming kon geven was in 2018, toen ik een een anti-kraak woning in Amsterdam Osdorp huurde. Het voelt goed om weer iets te huren waar ik voor langere tijd kan blijven.
Markten
Ondanks het vaak wisselvallige weer vind ik het in de zomermaanden heerlijk om in Nederland te zijn. Ik probeer elk weekend wel naar een markt in de omgeving te gaan. Ik ga geregeld naar de vlooienmarkt in Bakkeveen en Flinke Flea in Hemelum. De IJ-hallen blijft ook een geweldige markt. Het blijft leuk om met het gratis pontje de oversteek naar Noord te maken. Rondom de markt zijn er allemaal leuke terrasjes met uiteenlopende speciaalbiertjes op de kaart.
Nu ik een plek voor mezelf heb kan ik lekker veel woonaccessoires zoals planten, bloempotten en kussens op al die markten kopen. Als ik met het zoveelste kussentje thuiskom kijkt Eli me wel even aan van: weer een kussen?! Het liefst koop ik ook allemaal schilderijtjes. We hebben echter niet helemaal dezelfde smaak dus we hebben afgesproken dat we nu om de beurt een schilderij uitkiezen. Met al die nieuwe spullen moet ik zelf ook weer nodig ontspullen. Dat doe ik op de markt in Hemelum waar ik samen met Mutti en Sandra (en Evi) onze spullen verkoop. Het gasstelletje, percolator en handzame melkopschuimer gaan ook mee. Ik voel me helemaal in mijn element in mijn rol als barista.
Meerdere banen
Na de reis werk ik op de peuteropvang en BSO in IJlst. Voor het eerst in jaren heb ik weer een vast contract en dat is wel weer even wennen. Er zitten een paar pittige kinderen in de groep en neens krijg je er verantwoordelijkheden bij als oudergesprekken voeren, activiteiten voorbereiden en kindvolgsystemen invullen. De peuteropvang is compleet wat anders dan de kinderopvang. Het is schoolser dan ik had verwacht. In de kring zitten, knutselwerkjes maken en veel herhaling en structuur. Daar zitten absoluut veel voordelen aan en ik begrijp ook wel dat dit bij de peuteropvang past (als voorbereiding op groep 1), maar ik heb zelf wat meer vrijheid nodig. Meer met de kinderen naar buiten kunnen en ze met blote voeten op het gras te laten rennen bijvoorbeeld. Begrijp me niet verkeerd: Ik hoef niet ergens te werken waar alles maar mag en kan. Binnen die vrijheid is wel structuur en een bepaald ritme nodig. Met een dagritme creëer je rust en biedt je kinderen een emotioneel veilige omgeving. Maar dat dagritme zou er dan wat minder schools uit mogen zien.
Het is niet alleen dat de peuteropvang niet helemaal bij me past, ook de combinatie met de BSO vind ik wat te veel. Ik werk toch liever één dagdeel met kinderen in plaats van een hele dag. Daarom heb ik de keus gemaakt om niet meer in de peuteropvang te werken maar wel op de BSO te blijven. Die vrijheid die ik zoek in mijn werk vind ik wel wat meer bij de BSO, waar we zo nu en dan wel activiteiten aanbieden (bijvoorbeeld een workshop knutselen met hout in Houtstad IJlst) maar de focus vooral op vrij spelen ligt. De leeftijdsgroep 4-10 jaar spreekt me ook erg aan. Grappig detail: bij de eerste kennismaking gaf ik juist aan dat de BSO niet mijn voorkeur had. En nu werk ik vier middagen op de BSO. Omdat ik niet rond kan komen van 16 uur per week is een baan erbij wel noodzakelijk. Die vind ik op de markt in Leeuwarden bij een bakkerskraam waar ik binnenkort ga beginnen. Ik ga er één dag per week op vrijdag werken. Het lijkt me heerlijk om de hele dag in de buitenlucht te werken. Het zijn lange werkdagen van bijna 12 uren maar omdat ik de andere dagen maar halve dagen werk lijkt me dat goed te doen. Ook ga ik één ochtend per week op Evi passen en vanaf september ga ik ook bezig met een project voor Wanderwinks. Dan kan ik ’s ochtends thuis achter mijn laptop werken. Daar heb ik ook veel zin in.
Reizen
Ben ik nu klaar met reizen? Nee dat niet, maar het is nu wel even op een laag pitje komen te staan. Er komen wel wat reisjes aan, maar geen nieuwe bestemmingen. In september ga ik weer met Eli anderhalve week naar Cornwall. We slapen dan weer in een bungalowhuisje op de camping waar zijn vader en zijn vrouw wonen en werken. Ik ben vorig jaar echt verliefd geworden op deze streek in Engeland. Het is ruig, uitgestrekt, groen en er zijn zulke leuke vissersdorpjes als Polperro en Mevagissey. Het is heerlijk om hier rond te slenteren, een pint te drinken op een terras en te genieten van de lokale lekkernijen bij de vele kraampjes. De pasties (hartige pasteitjes) zijn favoriet. Het volgende tripje is in november. Dan heb ik voor mezelf een weekje een appartement met dakterras in Lagos geboekt. Het is dan de derde keer dat ik naar Lagos ga. Minke heeft in dezelfde periode een studio geboekt en ook Daddy, Sandra, Evi en Esther sluiten aan. Zij hebben ook een appartement in de buurt van de zee. Lagos is niet groot dus we kunnen elkaar makkelijk opzoeken.
