‘Una semana España’

TINEKE WINK

Ik vond het wel weer tijd voor een update. Op dit moment heb ik weer een nieuw hostel. Maar nu met een vooruitzicht op een kamer, want ik heb er een! Midden in het centrum, voor 250 euro per maand en ik kan er 28 januari in. Kijk er naar uit!

New Jersey Shore

Vandaag ben ik verkast naar een goedkoper hostel (mijn 3e alweer) omdat het anders toch echt te duur wordt.  Een hostel waarvan ik denk: waarom heb ik hem niet eerder ontdekt? Voor mijn zes bedden (deze nacht heb ik de kamer iig nog voor me alleen) +eigen badkamer betaal ik 12 euro per nacht. En dan is er ook nog een hele relaxte gemeenschappelijke kamer waar ik nu zit + keuken met alles er op en eraan. Eindelijk een keertje koken. Eindelijk een koelkast. Eindelijk meer een thuisgevoel. Na drie dagen in een hostel in een koude kille kamer voor 20 euro per nacht is dit echt een verbetering. Heb net gezellig samen met een meisje uit New Jersey gegeten. Geen type uit die ene serie MTV-serie;) Echt een geweldig kind. Typisch Amerikaans, met haar ‘how wonderful’ en ‘oooh that’s so great’ uitspraken. Heel leuk om mensen uit verschillende landen te ontmoeten. In mijn andere hostel had ik weer leuke Duitse buren, waar ik nog een paar drankjes mee heb gedronken.

Kamerzoektocht

De afgelopen week ben ik begonnen met mijn kamerzoektocht. Zo ging ongeveer mijn eerste kamerbezichtiging. Uitgeput van alle trappen kwam ik aan op de 7e verdieping. “Why didn’t you take the elevator?” Voor me stond een kleine Duitse jongen en naast hem een ietwat timide Spaanstalig meisje. Ik bekeek de kamer en ik dacht: ziet er prima uit. Wel miste ik een bureau. Maar goed, voor 170 euro per maand mocht ik niet klagen. Maar ik had niet echt het idee dat hier een relaxte studentenhuissfeer hing. Dat werd me ook vrij snel duidelijk toen de Duitse jongen bij de huisregels kwam. “We don’t want to have parties here, we are both working.” Oke, kon ik nog in komen. Toen ik even mededeelde dat ik een Erasmusstudent was (en daarmee dus ook aangaf wel in een gezellig studentenhuis te willen wonen) zei hij, een beetje cynisch maar wel gemeend, “We hate the erasmus parties”. Toen begon hij een pleidooi voor de kamer te houden en eindigde hij met: “It’s your choice. But when you will live in another appartment you come home without knowing one word spanish. I saw it with many erasmus students. It’s a shame.” Ik keek naar de Spaanse huisgenoot. Die nog steeds stilzwijgend naast me stond. Ik kon haar onmogelijk in het gesprek betrekken met mijn minimale Spaanse woordenschat. De Duitse jongen begon in rap tempo in het Spaans tegen haar te praten. Ik vermoed om mij duidelijk te maken hoe goed het is voor je Spaans om met een Spaanse huisgenoot om te gaan. Daar kan ik hem wel in vinden. Maar dan wel in een gezellig huis. Ik zei dat ik hem nog wel zou bellen. En weg was ik.

Hartje centrum

De volgende dag had ik meer succes. Om 1 uur had ik afgesproken met huisbaas Enrique. Met een heel klein beetje Spaans van mijn kant en een heel klein beetje Engels van zijn kant konden we enigzins een gesprek voeren. Wat ik daar zag beviel me wel. Geen grote kamers, maar prima te doen met een bed, bureau en kast. Een gemeenschappelijke woonkamer, keuken, twee badkamers en een badkamer. Midden in het centrum, echt een toplocatie. Verder wonen er allemaal meisjes van rond mijn leeftijd, uit verschillende landen van Europa. Lijkt me heel gezellig. Ik dacht doen. En zo geschiedde. Vandaag heb ik het contract getekend en is het dus officieel:)

Loco

Vandaag was ook weer een nieuwe week Spaans. De klas is nu gespitst (het kan serieus nog kleiner). We zitten nu met zijn drieen in de klas. Wel fijn, zo leer je het snelst de taal. Ik heb daarbij ook een nieuwe lerares. Ze is een ‘poquito loco’. Zoals ze het zelf zegt, komt ze uit een gekke familie. Zo lacht ze echt overal om. En houdt ze van imiteren en tekenen. Zo tekende een prachtig poppetje op het bord. Met schele ogen, doorlopende wenkbrauwen en een snor. Het moest Penelope Cruz voorstellen. Want die mag ze niet. Waarom is me ook een beetje onduidelijk. Iets met niet kunnen acteren. En toen we het hadden over Spaanse zangers noemde ik Enrique Iglesias. Zij deed even na hoe ze Enrique vond zingen (piepstem). Oh en ze was het er overigens wel mee eens dat hij knap is, dat dan weer wel. Pas een dag les van haar gehad, maar de lessen zijn nu al hilarisch. Dat belooft wat.

Jullie denken vast bij Spanje aan een perfect temperatuurtje. Helaas, hier valt dat een beetje tegen. Gisteren sneeuwde(!) het zelfs en het is nu al twee dagen koud, regenachtig en grijs. Typisch Nederlands dus. Het schijnt eind februari beter te worden, dus daar kijk ik nu al naar uit 😉


MEER REiSVERSLAGEN…