‘Springbreak deel 2’

MINKE WINK

Op zondag zijn we ’s ochtends vanuit Sanliurfa met de bus naar Adana gereisd. Na 6 uurtjes kwamen we aan in Adana. Nadat Linda besloot glijdend in plaats van lopend de bus uit te komen, wat natuurlijk weer voor uren lange lachbuien zorgde, hebben we meteen een bus gezocht naar Antalya. We moesten 2 uurtjes in Adana wachten voordat we naar Antalya konden. We hebben een beetje rondgelopen en wat gegeten en we zijn ook nog gigantisch afgezet door een aardige, dachten we, taxichauffeur. Er was hier verder echt niks te doen. We waren blij dat we door konden naar Antalya.

Antalya

Na een hele lange busrit kwamen we de volgende ochtend aan in Antalya. We zijn naar het centrum gegaan en hebben op een terrasje anderhalf uur lang zitten backgammen en thee drinken. Daarna hebben we nog een kijkje genomen op de bazaar. Het grappige was dat we hier niet meer de enige toeristen waren. Er waren heel veel Nederlanders hier. Voornamelijk gezinnetjes op zoek naar kebab of goedkope kleding op de bazaar. Na een tijdje werd het ons een beetje te toeristisch en zijn we toch dezelfde dag nog doorgereisd naar Olympos.

Olympos

’s Middags kwamen we aan in Olympos. Hier zijn geen hotels of hostels te vinden, maar een soort kampen met bungalows, ‘tree houses’, midden in de natuur. Hier hadden we afgesproken met 2 andere buitenlandse studenten, Christianne en Davina, van de universiteit. Met z’n vieren hebben we een kamp gevonden waar we in een ‘tree house’ zouden overnachten. Het kamp zag er super uit! Relaxte banken met heel veel kussens, waterpijp en backgammon. Perfect! Want Linda en ik waren wel toe aan een beetje rust en chillen.

’s Avonds zijn we met een groep naar de berg Chimaera geweest. Op deze berg zijn vlammen te zien die vanonder de stenen wegkomen en op natuurlijke wijze blijven branden. Heel bizar om te zien.

Eenmaal weer terug gekomen in ons kamp hebben we met z’n vieren nog gezellig thee gedronken, waterpijp gerookt en backgammon gespeeld voordat we gingen slapen.

De volgende ochtend is Christianne weer terug naar Istanbul gegaan. Davina, Linda en ik hebben het deze dag lekker rustig aangedaan. We zijn wat langer dan normaal in ons bed blijven liggen, hebben heerlijk ontbeten en hebben de rest van de dag op het strand gelegen. Aan het eind van de middag zijn we weer terug gegaan naar het kamp waar we de rest van de dag en de avond doorbrachten op de chille banken met waterpijp en backgammon.

Ölüdeniz

De volgende ochtend vertrokken we met de bus naar Fethiye. Eenmaal aangekomen in Fethiye zijn we naar het strand gegaan om wat te eten. Helaas was het iets te koud om te zwemmen of zonnen. Hierna zijn we doorgegaan naar Ölüdeniz.

De volgende dag zijn we ’s ochtends de berg opgegaan om te gaan paragliden! Samen met 2 andere meiden en 5 professionele paragliders reden we de berg op. Eenmaal op de top kreeg ik toch een beetje de kriebels. Toen ik aan de beurt was moest ik samen met mijn gids van de berg afrennen. Op een gegeven moment waren mijn voeten niet meer op de grond en hing ik in de lucht. Heel apart! Eenmaal in de lucht was het echt super! Het uitzicht was echt adembenemend en we hebben zo’n 20 minuten door de lucht gevlogen. Wat een geweldige ervaring!


MEER REiSVERSLAGEN…