Hamam beleving

TINEKE WINK

Het is maandag 22 juni, de zomer is nog nooit zo koud en regenachtig begonnen als nu. Geen weer dus om op het terras te gaan zitten, maar dat geeft niet, want ik ga met Ingrid naar de hamam. Een half jaar geleden heb ik via vakantieveilingen een arrangement geregeld. Met gebruik van alle faciliteiten – ontvangst met muntthee – inzepen met olijfzeep – gezichtsmasker – lichaamsmasker. Voor minder dan 25 euro. Prima deal of too good to be true? We gaan het vandaag zien.

Bij binnenkomst begroet de baliemedewerkster ons. Meteen start ze een verkooppraatje over wat we er nog bij kunnen boeken. Ze raadt ons de scrub aan, wat volgens haar een MUST is, want zonder de scrub is de hamam beleving écht niet compleet. Ik twijfel een beetje, die kosten zijn meer dan het bedrag dat ik voor de entree heb betaald, maar mijn gedachten gaan naar mijn hamam beleving in Turkije, zo’n vijf jaar geleden. Die behandelingen die ik daar had waren goddelijk. Dus waarom hier geen extra behandeling? Prima, doen we! Ik tover mijn pinpas al tevoorschijn als ze zegt: “sorry, pinautomaat is defect, maar de Rabobank is echt maar 1 minuut lopen”. Als ik door de regen de Rabobank zoek, ontdek ik dat die 1 minuut iets rooskleuriger is dan de werkelijkheid.

Na het afrekenen kan de hamam beleving beginnen, kom maar op met die verse muntthee! Eerst brengt ze ons naar de omkleedruimte en geeft ze ons een briefje mee die we aan de masseuse moeten geven zodat zij weet welk arrangement we hebben geboekt. Ook wijst ze ons op een lijstje met daarop een stappenplan. 1. insmeren met olijfzeep 2. turks stoombad enz. enz. Waar is de thee? Blijkbaar vergeten. Ach we besluiten daar niet over te gaan miepen, eerst maar naar de masseuse toe. Braaf wachten we op onze beurt, er zijn nog twee meisjes voor ons. Als het dan onze beurt is smeert ze ons in met olijfzeep. Rats rats, met grote bewegingen smeert ze de zeep in. 2 seconden later kunnen we dan naar het turks stoombad. Voor 10 minuten. Zo’n tijdslimiet geeft me toch een beetje een a-relaxt gevoel. Net als de opdrachten die we krijgen als we naar de douche lopen: “goed afspoelen dames” (dat begrijpen we) “daarna mogen jullie het dompelbad in” (leuk, zo’n planning). Zelf verdwijnt ze naar ik weet niet waar naar toe. Het dompelbad is lauw (hoort die niet koud te zijn?) en vies (wanneer is dit water voor het laatst ververst?) maar we moeten het er maar mee doen. In dezelfde ruimte is ook een jacuzzi. Zouden we daar in mogen? Het voelt alsof we iets doen wat niet mag als we naar dit bad lopen. Maar het ziet er een stuk aangenamer uit dan het dompelbad. Toch is dit precies dezelfde als het dompelbad. Lauw en vies.

In de tussentijd is de masseuse nog steeds niet terug en wij beginnen recalcitrant te worden van deze vage hamam. We gaan weer naar stap 2 – het turks stoombad. Na een tijdje gaat de deur open. “Dames komen jullie?” ik zeg: “ja, we dachten we wachten hier even op je.” Ze reageert niet, maar sommeert ons op de behandeltafel te gaan liggen. We krijgen de scrubbehandeling. Oke… nu komt dan eindelijk de hamam beleving! Of toch niet? “Dames, hebben jullie mijn nou een briefje gegeven?” Eh ja. “Sorry dat ik wat suf ben. Het komt door de ramadam.” Wij tonen ons medeleven, maar ondertussen denk ik wel: ja dus? Moeten wij dat dan ook gaan merken?

Dat ze suf is, is te merken aan de manier waarop ze ons scrubt. Onzorgvuldig, snel en voordat ik het weet loop ik alweer naar de douche, klaar om de 15 euro weer van me af te spoelen. Ik voel me schoon en fris, maar die hamam beleving? Nee, nog niets van gemerkt. Optimistisch denk ik aan het lichaams- en gezichtsmasker dat ongetwijfeld beter zal zijn. Maar ook dit gaat snel snel snel. Volgens mij is ze zwaar opgelucht dat ze weer weg kan. We moeten het masker op laten drogen en dan gaan douchen. Na enige tijd duikt ze weer op. “Dames ga maar douchen.” Ik kijk naar Ingrid en haar masker wat nog maar voor de helft is opgedroogd. Blijkbaar is dit een hamam waar snelheid en onzorgvuldigheid kernwoorden zijn.

Na de douche mogen we gaan chillen in de loungeruimte waar in theorie een glas vers geperste jus en twee heerlijke loungestoelen met een playlist van zomerse loungemuziek op ons staat te wachten. In de praktijk krijgen we een glas sap uit pak en staat de televisie aan waar de masseuse dicht met haar neus bovenop zit. Aha, dit was dus de reden waarom ze zich elke keer zo snel uit de voeten maakte. We voelen ons ongemakkelijk in deze setting en hebben ons sapje dan ook in 3 slokken op. Weg hier! Als laatst nog even in de infraroodsauna, die toegegeven, best relaxt is. Maar helaas voelen wij ons niet zo relaxt meer deze middag.

Er zullen ongetwijfeld hamams zijn waar de arrangementen wel goed geregeld zijn, maar ik zal in ieder geval niet snel meer zo’n arrangement boeken. Ik voel me niet als klant behandeld, maar als voorwerp. Het zal voor haar dan wel als lopende bank werk aanvoelen, dat moet niet betekenen dat wij dat gevoel ook moeten krijgen. De wens van de masseuse (tv kijken) ging dus voor de onze (een relaxte hamam beleving).


MEER WiNK WRiTES…